باشگاه خبرنگاران جوان، اعظم پورکند - ریسپانسیبل استیت کرافت در مطلبی نوشت: اسرائیل مبالغ هنگفتی را برای دیپلماسی عمومی هزینه می‌کند تا در تلاشی ناامیدانه، حمایت رو به کاهش آمریکا از این رژیم را که متهم به نسل‌کشی در غزه و کشاندن آمریکا به جنگ ایران است، معکوس کند.

از ۷ اکتبر، اسرائیل بیش از یک میلیارد دلار برای «هاسبارا» (تبلیغات و دیپلماسی عمومی اسرائیل) در سطح جهانی هزینه کرده است – شامل حضور در تلویزیون، کارزار‌های شبکه‌های اجتماعی، آموزش چت‌بات‌ها و سایر تلاش‌ها برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی درباره اسرائیل. این بودجه «دیپلماسی عمومی» در سال گذشته به تنهایی بیش از چهار برابر شده است.

محقق مؤسسه کوئینسی، نیک کلولند-استاوت، در جدیدترین قسمت برنامه «همیشه در جنگ»، جامع‌ترین حساب‌آماری از رویکرد جدید اسرائیل برای جلبقلب و ذهن آمریکایی‌ها را ارائه کرده است.

یافته‌های او نشان‌دهنده تحولی شگفت‌انگیز در تلاش‌های نفوذ اسرائیل است: در حالی که این کشور قبلاً تقریباً به طور انحصاری بر حامیان ثروتمند و همدل متکی بود که فرآیند سیاست‌گذاری را به نفع منافع اسرائیل از طریق گروه‌های لابی مانند ایپک هدایت می‌کردند، اخیراً مجبور شده است پیمانکاران و شرکت‌های آمریکایی را استخدام کند که طبق قانون فارا (FARA) ملزم به ثبت به عنوان عوامل خارجی هستند.

اگرچه این تغییر نشان‌دهنده ناامیدی فزاینده اسرائیل است، اما به ما امکان می‌دهد ببینیم اسرائیل چه کسی را و برای چه کاری استخدام می‌کند. به عنوان مثال، برد پاراسکیل، مدیر سابق کارزار انتخاباتی ترامپ، که در حال حاضر دارای سه قرارداد بزرگ اسرائیل است، فعالیت اصلی او اجرای یک کارزار ارسال پیام‌کوتاه انبوه از طرف اسرائیل در حالی که خود را به عنوان گروه‌های «صلح» مرموز مانند «متحدان برای صلح» معرفی می‌کند، است. یا مثلاً گروه دیپلماسی عمومی «تارگت کامیونیکیشنز گلوبال» که نزدیک به ۱۰ میلیون دلار برای تبلیغات در پلتفرم‌هایی مانند ایکس، دیلی کالر و برایت‌بارت هزینه کرده است. مشخص می‌شود که اسرائیل بیش از هر چیز نگران حفظ حامیان راست‌گرای خود است.

اما شاید شوک‌آورترین افشاگری، میزان زمان و هزینه‌ای است که تل‌آویو صرف «آموزش» چت‌بات‌های ما – مانند کلود، چت‌جی‌پی‌تی یا گروک – می‌کند. کابینه اسرائیل در واقع برای «مسمومیت ال‌ال‌ام» (LLM poisoning) هزینه می‌کند – توسعه وب‌سایت‌های طرفدار اسرائیل که اطلاعات را به این چت‌بات‌ها تغذیه می‌کنند تا هر زمان که درباره اسرائیل سوال شود، پاسخ دهند. هدف ظاهراً این است که وقتی در مورد یک حادثه ساده مانند قتل هند رجب توسط ارتش اسرائیل می‌پرسید، چت‌بات داستانی «روایت طرفین» را به شما ارائه دهد که شامل توجیهات اسرائیل برای تیراندازی به یک کودک پنج ساله است، نه یک روایت صرفاً واقعی از وقایع.

اما سوال اینجاست که آیا ده‌ها میلیونی که اسرائیل برای دیپلماسی عمومی هزینه می‌کند، واقعاً کارساز خواهد بود؟ آیا یک کارزار نفوذ پیچیده و گران‌قیمت واقعاً افکار آمریکایی‌ها را درباره چک‌های سفید دائمی واشنگتن برای اسرائیل تغییر خواهد داد؟ برای یافتن پاسخ، برنامه را تماشا کنید.

منبع: ریسپانسیبل استیت کرافت

«فول مون» روی میز تدوین رفت